El Veda

28 Eylül 2008 Pazar

Nihayet beklenilir olmasa da kaçınılmaz olan sona geldik. Ramazan-ı şerifin son iki günü içindeyiz. Bir aylık gelişim, değişim ve dönüşüm ayını hepimiz kendi kar ve zarar hanelerimize eklediğimiz yeni başlıklarla tamamladık. Günüm sonunda yapılam kar-zarar hesabının tam sırası. Kulaklarımızda çınlayan bir söz vardır, bazılarımız onu çerçeveletip evinin en görünen yerine asarlar: EY kul! Bugün Allah için ne yaptın!”.
Ramazanın başında bir söz vermiştim: Bu ay kendimi ve nefsimi tanıma ayı olacaktı. Öyle ya hasmımı tanımadan girişeceğim her mücadele hüsrana varacaktır. Ordular cepheye yürümeden evvel düşmanın sayısını, niteliğini, araç sayısını, kaçının piyade olduğunu, saldırı gücünü ve hangi bölgede vuruşulacağını tek tek ve çok detaylı bir incelemeye tabi tutar. Ancak bundan sonra stratejisini belirler ve mücadeleye girşir. Bizim nefs ile mücadelemizde bir türlügalip gelemeyişimizin sebebi kör döğüşü yapar gibi, karşımızda bulunan hasmın maddi ve manevi gücü hesaba katmadan kolları sıvayışımız olmalı. …. Nefsi ve onun oyunlarını öğrenme hususunda epey yol katettiğimi düşünüyorum. En azından mahrumiyet sınavına girdiğinde gösterdiği direnişten zafiyet noktalarını tesbit ettim.
Bazı günler uykunun pençesinde yuvarlandı, akşam yemeğinin ardından basan rehavetle savaşmak güçtü. Bazen yemeğin dozunu ayarlarken düştüğü sıkıntılardan bol çeşide olan meylini keşfettim. Orucun en zor tarafı öfkeyi kontrol altna almak meselesi ciddi bir mücadelenin neticesinde sanki biraz hal yoluna girmiş gibi. Kendinden önce başkalarını düşünmeyi öğrenmek en zor derslerden biriydi. Merhameti yalnızca yakınlarımıza değil, karşılaştığımız, Allahın karşımıza çıkardığı her kula göstermenin lüzumunu, ezilen ve mahrum kalan tek varlığın insan soyu olmadığını, canlaıların tamamının bu yüksek ahlaka ihtiyaç duyduğunu anlamak Yaratılanı Yaratandan ötürü sevmek dersinin başlangıcıydı.
Bütün azalara oruç tutturmak ne zordu ama! Harama bakma, boş konuşma, boş işlerle megul olma, aklını-fikrini-kalbini temiz tut malayani ile meşgul etme! Adımlarına dikkat et, isteklerini kontrol et-dizginle, zihnini idrake, gönlünü zikre ver.
İhtiyaç sahiplerine, ihtiyacımız olamyanı vermekten çok, onları aramak-bulmak-oturup sohbet etmek-dertlerini dinlemek heyecan vericiydi. Bu duygunun kalplere can suyu veren etkisi tahmin edilemeyecek kadar güçlüydü.
İbadetlere Allahın lutfu ile eklenen itaat etme, boyun eğme ve teslim olma zevki unutulmaz birer armağandı. Yaptığımız her hayırlı işi tanıdığımız tanımadığımız mü’min kardeşlerimizle birlikte, belki de aynı anda işliyor olmak civarınızda kimse olmasa bile yalnızlık hissetmeden, ümmet olmanın gücünü hissetmenizi sağlayan çok güçlü bir duyguydu. Cemaatler arasına karışıp, aynı Mevlaya, aynı hislerle, benzer yakarışlarla hep bir ağızdan yönelmek, huzurunda hep birden ruku edip topluca secdeye varmak, anlatılamaz bir hissedişti.
Ramazan boyunca yapıp ettiklerimizi yazalım demiştik ya… Eş-dost yazmışlar. Diyor ki bir tanesi “hem muhasebe yapmış oldum hem de yenihayır türleri buldum. Hepsini alt alta ekleyince uzun bir liste oldu. Tabi aralarına yapmak istediğim ama vakit bulamadığım maddeler de var”. Akıllıca bir davraniş, yani insanın yapmak istediği ama yapamadığı şeyleri de not etmesi, onlara niyet etmesi. Gerçekleşmesi mümkün olmasa bile sırf bu düşünceden kaynaklanan sevap yanında o güzel ve hayırlı düşüncenin zihinde meydana getirdiği değişim azımsanmayacak kadar önemli.
Hepimiz listelerimizi ya aklımızda ya defterlerimizde tutmuşuzdur. Önemli olan neyi ne miktar yaptığımız değil ne kadar devam ettirdiğimiz. Ramazan boyu çalışıp didinip, Ramazan geçtikten sonra eski hoyrat yaşama, özensiz ibadetlere, şevksiz-zevksiz çalışmalara döneceksek, oruçlunun dünyadaki hediyesi olan bayramı biz değil Ramazan ayı hak etmiş demektir. Zira ondaki bereket ve maneviyat bizi hayra sevk eder. Onun gidişi ile elde kalan bir şey olmaz, bilakis eski alışkanlıklar geri dönerse akıntıya karşı kürek çeken sporcuların kollarında hissettiği kas ağrısına benzeyen mide kramplarını boşuna çekmişiz demektir. Ramazan boyunca bizim için sabahtan akşama kadar dua eden balıkların duaları ziyan olmuş, oruçlulara duyduğu özlem ile bezenen, nice ziynetler ile süslenen cenneti boş bırakmışız demektir.
Sinelerde genişlik, simalarda nur bırakan Ramazan Kuran ile geldi, dualarımızla uğurlanacak. 13 gündür “el veda” seslenişleri ile uğurlamaya başladığımız Ramazan evlerimizde bir aylık misafirdi. Misafiri memnun etmeyi başardıysak Allahın rızasına erenlerden olmayı umabiliriz. Affedilme günlerindeyiz. İhlasla oruç tutan herkesin mağfiret olunacağını hadis-i şerifler vesilesi ile biliyoruz. Bir aylık amelimizin Rabbül âlemine arz edileceğini düşünerek zaten her halimize vakıf olan Allah-u Teala Hz.nin rızasını hak edecek amellere yönelmeliyiz. Her sevaplı ve faydalı faaliyeti takip eden, hayrın nerede olduğunu basiretle keşfeden gözüaçık Müslümanlar, Onun rızasını kazanmaya vesile olacak her işin içinde bulunurlar. Hiçbir çabayı küçük görmez ve zayi etmezler. Bu sebeple kararlaştırılmış vaktin son anına kadar verimli işlerin ardında bulunarak, Allahın sevdiği amellerle meşgul olmaya devam ederler.
İbadetten hiç kesilmeden, gayreti elden hiç bırakmadan, Ramazandan sonraki günlere, Ramazan ve oruç sabrı, tevekkülü, gayreti, muhabbeti, ikramı-ihsanı, sevgiyi-kardeşliği taşımaya azm edicilerden olmayı niyaz ederiz. Şevki mükafatı elde ettikten sonra tükenen, ideal fikrini zaman boşluğu ile heba eden, böyle gelir böyle gider düşüncesinin el ve ayaklarına zincirler vurduğu kişilerden olmamayı hararetle temenni ederiz. Ramazan neş’esi hergün yaşayan, o feyzi ve bereketi Ramazanın üstünden yüklenip kendi omuzları üzerine örten talihli kişilerden olmayı arzu ederiz.
Serpil ÖZCAN